Akcesoria robocze, Ochrona głowy

Chcesz kupić kask ochronny, ale nie wiesz jaki wybrać?

Chcesz kupić kask ochronny, ale nie wiesz jaki wybrać?
Nie wiesz jak poprawnie dopasować kask, aby zmaksymalizować swoje bezpieczeństwo?
Zastanawiasz się, jaką żywotność ma twój kask?

Tego i kilku innych ciekawych rzeczy możesz dowiedzieć się z poniższego wpisu. Zapraszamy do lektury 😉  

Budowa kasku/hełmu ochronnego

Hełm ochronny jest środkiem ochrony indywidualnej chroniącym głowę przed uderzeniem. Składa się on ze skorupy, więźby, paska głównego oraz paska podbródkowego. Niektóre modele posiadają dodatkowe akcesoria np.: słuchawki lub gogle

Skorupa to zewnętrzna część hełmu wykonana z tworzywa sztucznego

Więźba to wewnętrzna część hełmu składająca się z materiałowych lub plastikowych taśmy przymocowanych od wewnątrz do skorupy. Ten element styka się bezpośrednio z głową pracownika. Zadaniem więźby jest utrzymanie hełmu na głowie użytkownika oraz odpowiednia amortyzacja uderzenia przyjętego przez skorupę. Więźba może być 4-, 6- lub 8-punktowa. Im więcej punktów mocowania tym lepsze dopasowanie i stabilizacja hełmu na głowie.

Pasek główny to element więźby, który oplata głowę użytkownika. Dzięki możliwości regulacji obwodu pozwala na stabilne osadzenie kasku ochronnego na głowie. Regulacja może odbywać się za pomocą paska lub specjalnego pokrętła (wygodniejsza opcja). Niektóre modele wyposażone są również w wymienne potniki, które wchłaniają pot z czoła.

Pasek podbródkowy zabezpiecza kask przed zsunięciem się z głowy pracownika w momencie pochylania się. Pasek posiada regulację i może być mocowany do więźby 2- lub 4-punktowo.

Jak wybrać kask ochronny?

Dobierz kask dedykowany do rodzaju wykonywanej pracy

Głównym zadaniem kasku jest ochrona głowy przed czynnikami mechanicznymi. Dzięki specjalnej budowie kaski chronią również pracownika przed innymi zagrożeniami. Do takich zagrożeń zaliczyć można:

  1. Zwiększone ryzyko zsunięcia się hełmu podczas wykonywanej pracy

Częste schylanie się czy podnoszenie głowy do góry stwarza ryzyko spadnięcia hełmu w najmniej oczekiwanym momencie.  W takich przypadkach należy zadbać o odpowiedni system mocowania hełmu na głowie.

Po pierwsze hełm powinien być idealnie dopasowany do obwodu głowy pracownika. Przed kupnem sprawdź jaki jest zakres regulacji pasa głównego kasku – pas główny powinien być dokładnie dopasowany do obwodu głowy pracownika – nie może być za mały ani za luźny.

Kolejnym elementem zapobiegającym zsunięciu się kasku z głowy są paski podbródkowe z różna ilością punktów mocowania. Im więcej takich punktów  tym kask jest stabilniejszy.

  1. Działanie niskich lub wysokich temperatur

Od kasków ochronnych wymaga się, aby zachowywały swoje parametry ochronne w różnym zakresie temperatur, dopasowanym do rodzaju wykonywanej pracy. W tym kryterium norma wyróżnia cztery kategorie hełmów:

  • podstawa – od -10°C do +50°C (bez szczególnego oznaczenia na hełmie- jeśli kask jest przechowywany i użytkowany w takim zakresie temperatur, nie straci on swoich właściwości ochronnych),
  • do stosowania w niskich temperaturach – od -20°C(oznaczenie na hełmie

-20°C- Maksymalna temperatura wynosi +50°C.),

  • do stosowania w bardzo niskich temperaturach – od -30°C(oznaczenie na hełmie -30°C- Maksymalna temperatura wynosi +50°C),
  • do stosowania w bardzo wysokich temperaturach do +150°C(oznaczenie na hełmie +150°C). 
  1. Odpryski stopionego metalu (MM)

Hełmy ochronne chroniące przed odpryskami metalu powinny posiadać na skorupie hełmu oznaczenie MM. Tego rodzaju kaski wykorzystuje się w przemyśle ciężkim, w odlewniach i spawalnictwie i przy obróbce metali.

  1. Porażenie prądem elektrycznym Kaski posiadające właściwości elektroizolacyjne

W kask posiadający właściwości elektroizolacyjne powinien być wyposażony każdy pracownik, który jest narażony na porażenie prądem elektrycznym. 

Dla pracowników, którzy mogą być narażeni na krótkotrwały, przypadkowy kontakt z elementami elektrycznymi będącymi pod napięciem przemiennym do 440 V można stosować hełmy spełniające normę EN397, które dodatkowo mają na skorupie oznaczenie 440 V AC.

Dla osób, które na stałe pracują przy instalacjach niskiego napięcia, lepszą ochronę zapewni kask z oznaczeniem 1000 V AC spełniający normę EN 50365: Hełmy elektroizolacyjne do prac przy instalacjach niskiego napięcia. Hełmy te zapewnia niezawodną ochronę przed porażeniem prądem elektrycznym o wartości do 1000 V AC lub 1500 V DC.

  1. Wysoka temperatura otoczenia plus duży wysiłek fizyczny

W takich warunkach pracownik poci się  bardziej, dlatego, aby zapewnić mu komfort pracy hełm powinien być wyposażony w odpowiednią wentylację. Są to przeważnie otwory w skorupie hełmu, które zapewniają odpowiednią cyrkulację powietrza. Istotne są również napotniki pochłaniające pot z czoła.

  1. Ryzyko zgniecenia bocznego

Jeżeli na danym stanowisku pracy występuje ryzyko zgniecenia bocznego głowy, zaleca się stosować hełmy, które wykazują podwyższoną odporności w tym zakresie. Hełmy takie posiadają oznaczenie LD.

Jak sprawdzić czy dany kask ochronny spełnia wymagane normy?

Każdy kask ochronny dopuszczony do użytku musi posiadać wybite oznaczenie zgodności z normą. Zgodność z normą jest gwarancją, że kask został wykonany z odpowiednich materiałów, a jego zdolność amortyzacji zapewnia odpowiedni poziom ochrony. Kask ochronny powinien spełniać przynajmniej jedną z  podanych poniżej norm.

PN-EN 397: Przemysłowe hełmy ochronne

Ochrona przed spadającymi przedmiotami, które mogą uderzyć w część ciemieniową głowy i spowodować poważne uszkodzenia czaszki, mózgu lub kręgów szyi.

 

PN-EN 812: Przemysłowe hełmy lekkie

Hełmy lekkie mogą być stosowane, gdy głowa narażona jest na uderzenia o niewielkiej sile – uderzenia o twarde, nieruchome przedmioty, które mogą wywołać skaleczenia lub urazy powierzchowne.

PN- EN 14052: Wysokoskuteczne przemysłowe hełmy ochronne

Hełmy spełniające tę normę wykorzystywane są w przypadku ochrony przed uderzeniem spowodowanym przez spadające przedmioty o dużej energii i ostrych krawędziach oraz uderzenia pozaciemieniową częścią głowy o niebezpieczne obiekty na stanowisku pracy, które mogą skutkować urazami mózgu, pęknięciem czaszki lub urazami karku.

PN-EN 12492: Sprzęt alpinistyczny – Kaski dla alpinistów – Wymagania bezpieczeństwa i metody badań

Najlepiej, gdyby hełmy przeznaczone do pracy na wysokościach spełniały zarówno normę PN-EN 397, jak i PN-EN 12492.

EN 50365: Hełmy elektroizolacyjne do prac przy instalacjach niskiego napięcia

Jaki kolor hełmu wybrać- czy ma on jakieś znaczenie?

Pod kolorem hełmu może, ale nie musi kryć się funkcja danego pracownika. Takie rozróżnienie pomaga w szybkim zidentyfikowaniu osób pracujących np. na budowie. Przyjmuje się, że :

  • Kolor biały–  inżynier, kierownik budowy, inspektor nadzoru;
  • Kolor  żółtypracownik fizyczny;
  • Kolor  niebieski–osoby pracujące na wysokościach, operatorzy maszyn, elektrycy i energetycy, czasami kolor niebieski oznacza też pracowników podwykonawczych;
  • Kolor zielony–koordynatorzy oraz służby BHP;
  • Kolor pomarańczowygeodeta;
  • Kolor czarny– architekt lub inspektor nadzoru autorskiego;
  • Kolor czerwonym– praktykant, czasami też gość lub stażysta.

Kiedy wymagane jest stosowanie hełmu ochronnego?

Kaski ochronne powinny być stosowane wszędzie tam, gdzie istnieje ryzyko doznania urazu głowy. Uraz ten może być spowodowany:

  • uderzeniem spadającego przedmiotu,
  • bezpośrednie uderzeniem głową w stały lub ruchomy przedmiot,
  • uderzeniem głowy podczas upadku (w tym upadku z dużej wysokości)
  • poprzecznie  działającymi siłami ściskającymi

Prócz ochrony przed czynnikami mechanicznymi hełmy ochronne mogą również chronić głowę pracownika przed:

  • otwartym płomieniem, odpryskami stopionego metalu,
  • porażeniem prądem elektrycznym,
  • czynnikami chemicznymi jak; woda i wodne roztwory, kwasy i zasady,  rozpuszczalniki organiczne, środki ochrony roślin.

Dlatego na rynku dostępne są różne rodzaje kasków ochronnych.

W największym stopniu do prac narażających pracowników na urazy głowy, możemy zaliczyć:

  1. prace budowlane, zwłaszcza na rusztowaniach i w ich sąsiedztwie, przy wznoszeniu i demontażu szalowania, przy rozbiórkach obiektów budowlanych, prace montażowe i instalacyjne,
  2. prace na mostach, konstrukcjach stalowych, masztach, wieżach, stalowych konstrukcjach hydraulicznych, wielkich piecach, w stalowniach, walcowniach, dużych zbiornikach i rurociągach, stacjach energetycznych, prace remontowo-montażowe przy kotłach i ich instalacjach,
  3. prace ziemne i skalne, prace w wykopach, rowach, szybach i tunelach,
  4. prace w podziemnych wyrobiskach, kopalniach odkrywkowych, przy wydobywaniu węgla i innych surowców mineralnych,
  5. prace z materiałami wybuchowymi,
  6. prace przy wielkich piecach, w zakładach przeróbki rud, kuźniach i odlewniach metali,
  7. prace w sąsiedztwie urządzeń do podnoszenia, dźwigów i przenośników,
  8. prace przy piecach przemysłowych,
  9. prace w stoczniach okrętowych,
  10. prace manewrowe na kolei.

Nie jest to oczywiście lista zamknięta. Każdy pracodawca musi dokonać oceny zagrożeń istniejących w jego zakładzie pracy i odpowiednio dobrać środki ochrony głowy.

Back to list

Related Posts

Dodaj komentarz